Openingstijden (afspraak) Maandag t/m Vrijdag: 08.30-20.00 uur - Zaterdag: 09.00-17.00 uur Tel: 0320 - 282833 (tijdens openingstijden) Spoedgevallen: 0900 - 2 28 28 33 (80ct. minuut)

Vakantiezorg

Vakantiezorg

Blog

Vakantiezorg

Posted By Dierenartsen Lelystad


Het is weer voorbij…. Wel mijn vakantie, maar niet die mooie zomer. Wat een weertje! Afgelopen maandag heb ik onze twee katten opgehaald en zondag werd de hond al thuisgebracht door mijn zusje in Nederland. En nu ben ik weer aan het werk. Helemaal niet erg, ik ben een van die gelukkigen die dol is op zijn werk.

Maar die vakantie, daar zou ik graag wat meer over vertellen. Zoals ik op facebook al meldde was de bestemming dit keer Aruba. Ik ben er opgegroeid en mijn ouders wonen er nog steeds. Mijn jongste zus is na haar studie Marine Biologie weer terug verhuisd naar Aruba. Een familiebezoek op een heerlijk eiland, het voelt nog altijd als thuis. Familiebezoek was niet de enige reden. De hond van mijn ouders, Djucu (een zeer leuke kruising Flatcoat Retriever x Golden Retriever) was namelijk hoogzwanger en uitgerekend in mijn vakantie. En de geboorte van pupjes is iets geweldigs om mee te maken.

Bij aankomst had ze nog iets meer dan een week te gaan. Maar haar buik was al zo enorm dat het best wel eens iets eerder zou kunnen gebeuren. De melkklieren waren al flink gezwollen en de pups kon je af en toe voelen bewegen als je rustig je hand op haar bolle buik legde.

Er werd een poule opgezet, de hele familie deed mee. Het ging erom het juiste aantal pups te voorspellen. Om bij gelijke stand toch een winnaar uit te kunnen roepen waren er nog twee bonusvragen. De verhouding reu/teef en de kleur van de pups. Vader hond is een Golden, dus de kans is natuurlijk aanwezig dat het nestje gemengd word (blonde en zwarte hondjes).

Uiteraard werd er kritisch naar mij gekeken en veel gevraagd door mijn ouders, zusje, haar vriend en mijn vriendin. Zeker toen ik met een wijze blik nog even de buik ging palperen (voelen). Ik kreeg meteen een gemoedelijk trapje in mijn hand van een van de pups. Er viel weinig te voelen, zo’n volle buik… Dat waren er veel. Precies wat we op de praktijk altijd vertellen bij een echo. Het is één, twee, drie, veel. Zo te voelen was het bij Djucu ook zo.

Ik heb zeven pups ingevuld, als gokje had ik vier reutjes en drie teefjes. Drie lichte en vier donkere hondjes. Maar dat is en blijft natuurlijk gokken. En zo vulde iedereen zijn of haar voorspelling in, waarna de briefjes in een pot werden gedaan

Een paar dagen later was het zo ver, ik had de avond ervoor al het vermoeden dat het niet lang meer zou duren, Djucu werd onrustig en ging wat graven in de tuin. De volgende dag at ze niet en kon ze haar draai absoluut niet vinden. Ook was ze steeds weer in de plantenbakken te vinden. Toch duurde het nog de hele dag voor het echt begon. Ik kwam tegen 19.30 ’s avonds terug van het strand en hoorde iets in de tuin. Snel kijken, mijn vader zat naast de hond die zich een mooi nestje van bladeren onder een struik had gemaakt. Er was al een pup geboren!

Na even overleggen heb ik met mijn vader besloten om Djucu toch over te plaatsen naar de werpkist die mijn vader en zusje gemaakt hadden. In het zand en de bladeren onder een struik is toch minder goed te controleren en ik vraag me ook af of het voor de pups ideaal is om in het zand geboren te worden. Inmiddels waren het er al twee en Djucu deed het perfect. Even persen en hoppa, daar kwam nummer drie! Djucu ging meteen likken en het pupje reageerde snel.

Ik heb de pups in een doosje gelegd en mijn vader heeft Djucu mee geroepen. Dat ging makkelijk, want de doos met pups liet ze echt niet zomaar vertrekken.  Pups en moeder geïnstalleerd in de box met handdoeken en kussens. En ja hoor, niet veel later volgde nummer vier. Na een rustmomentje volgde er later een vijfde pup. Het ging echt prachtig. Inmiddels waren de andere familieleden natuurlijk ook al gearriveerd, zij waren tot die tijd nog op het strand.

Vrij snel waren er zes pups, twee blonde en vier zwarte, drie reutjes en drie teefjes. Maar er kwam er toch nog eentje wat later. Helaas kwam deze niet goed op gang en toen we besloten ons ermee te bemoeien (ben ik geen voorstander van, Djucu deed alles tot dan toe perfect) was het al te laat. Dat is balen, maar ergens is het niet raar als er één dood pupje bij een redelijk groot nest zit.

De laatste was een zwart teefje…. Dus de eindscore was zeven pups, vier teefjes, drie reutjes en twee blonde, vijf zwarte. Bleek achteraf dat eigenlijk iedereen zeven had ingevuld en de vriend van mijn zusje had zowel verhouding reu/teef als de kleurverdeling goed.

Ik had het geluk dat ik nog een week vakantie te gaan had en wat groeien die ukkies toch snel! Toen ik vertrok waren ze al bijna in gewicht verdubbeld! Van gemiddeld zo’n 350 gram naar bijna 700 gram in één week. Zonder bijvoeding of iets. Djucu is dus echt wel een topmoedertje!

Tagged , , , ,

Written by Dierenartsen Lelystad

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Maak een afspraak